Toen mijn ogen open gingen in het begin van de jaren ’90 en ik mijn situatie werkelijk onder ogen zag en diep van binnen voelde hoe ik er werkelijk voor stond op dat moment, toen is er iets veranderd. Waarom weet ik niet, maar ik ben toen elke dag thuis uren met mijn ogen gesloten op de bank gaan zitten in kleermakerszit en heb het universum gevraagd om mij te onderwijzen in hoe ik gelukkig kan zijn. Op het moment dat ik in mezelf uitsprak dat ik het niet zelf kon en me overgaf aan de wijsheid en de levenskracht van het universum veranderde er iets. De lessen die er altijd al waren werden nu duidelijk, ik begon werkelijk te luisteren en te handelen vanuit deze bron.

Als ik nu terug kijk zou ik kunnen zeggen dat ik het licht had gezien. Al was ik niet met het geloof opgevoed en ik er in die tijd ook niet echt veel van moest hebben omdat ik vooral de negatieve kanten van het geloof zag, gebeurde er iets dat ik niet kan verklaren. Van de ene op de andere dag was mijn blik op het leven veranderd, mijn gedachten waren positief en opbouwend in plaats van negatief en destructief en ik ervoer een enorme innerlijke kracht, vrijheid en rust. Dit gevoel is me sindsdien bijgebleven. 

In de jaren daarna is ook mijn dagelijks leven aanzienlijk veranderd. Alles leek met het grootste gemak mijn kant op te komen. Ik kreeg een steeds betere baan en woning, ben een HBO opleiding gaan doen in de avonduren, de relaties met mijn familie en vrienden werden weer gezond en ik ben begonnen met Ki-Aikido. Hier kon ik echt veel in kwijt van mezelf en het was een krachtige en eenvoudige manier om mezelf verder te ontplooien in deze voor mij nieuwe richting. Lichaam en geest werden vanaf dat moment beiden volledig gevoed.

Ik voelde me weer echt gelukkig, diep van binnen, onverklaarbaar gelukkig. Ik had echt het gevoel dat ik nu op de juist golf van het leven aan het surfen was. Wat een ontdekking! En tot op heden is dit zo gebleven.